Pandaigdigang Balangkas ng Plantism

Buhay tayo sa sandaling pinagpapasyahan ang kinabukasan ng sibilisasyon ng tao.

Ang magiging resulta ay itinatakda ng ginagawa ng mga tao, ngayon, sa taglay nating kaalaman.

Ang balangkas ay nakabatay sa sumusunod na pag-unawa.

Bumabagsak ang buhay sa Daigdig dahil sa malawak at lumalaking lupain na ginagamit upang pakainin ang mga hayop na kinakain ng bilyon-bilyong tao. Ang pagkasira, na kasinlaki na ngayon ng pinagsamang Africa at India, ay nagdala sa mga kondisyong nagbibigay-daan sa buhay ng tao sa bingit ng paghapo.

Ang lupaing iyon ay maaari, at dapat, ibalik sa kalikasan nang walang pagkaantala.

Bilang pagkilala sa pangangailangang wakasan ang pagkasira, ang plantismo ay isang komitment sa pagkain na walang hayop, sa gayo'y tinitiyak ang pagpapatuloy ng sibilisasyon ng tao.

Ang pandaigdigang balangkas ng plantism ay bumibilis sa mga populasyon at institusyon, hanggang sa ang bagong gawi ay maging pamantayan. Ito lamang ang tanging mekanismo na gumagana sa kinakailangang bilis sa loob ng paliit na pagkakataon.

Batay sa pundasyon ng daan-daang milyong tao na hindi kumakain ng mga hayop, ang pagbabago ay kasalukuyan nang nagaganap sa mga lipunan sa buong mundo.

Ang balangkas ay nagtatatag ng isang praktikal na tugon.

Unawain ang sitwasyon.

Huwag kailanman kumain ng mga hayop.

Gawing nakikita ng iba ang pagbabagong iyon: sa isang tao, sa isang komunidad, sa publiko.

Ang bawat tao at institusyon na gumagawa nito ay nagpapadali para sa lahat ng iba na sumunod.

Kung walang mga kondisyong sumusuporta sa buhay, walang anumang nagdaan, kasalukuyan, o darating ang iiral.

Ang lahat ng naging mahalaga kailanman ay nakasalalay sa pagkakaroon ng kinabukasan kung saan maaari itong magpatuloy.

Ang kinabukasan ay narito pa.

Ang ginagawa natin ngayon ang nagtatakda kung ito ay mananatili.

Pinipili nating panatilihin ito.