Mfumo wa Ulimwengu wa Plantisti

Tunaishi katika wakati ambapo mustakabali wa ustaarabu wa binadamu na ulimwengu ulio hai unaamuliwa.

Matokeo yanategemea kile watu wanafanya, sasa, kwa kutumia kile tunachojua.

Mfumo huu unategemea uelewa ufuatao.

Uhai Duniani unashindwa. Misitu, bahari, udongo, na hali ya hewa — mifumo ya asili inayofanya maisha ya binadamu yawezekane — inaporomoka kutokana na kiasi kikubwa cha ardhi kinachohitajika kulisha wanyama wanaoliwa na mabilioni ya watu. Eneo lote linalohitajika sasa ni takribani ukubwa wa Afrika na India vikijumlishwa.

Hii ni ardhi ambayo inaweza, na lazima, irejeshwe kwa asili — si ndani ya miongo kadhaa ijayo, bali sasa, bila kuchelewa.

Mikataba ya kimataifa iliyopo na mabadiliko ya kiteknolojia yanayotarajiwa hayaendi kwa kasi inayohitajika ili kuzuia kuporomoka kwa ikolojia kusikoweza kurekebishwa. Mabadiliko ya kijamii, hata hivyo, yanaweza kuenea haraka katika jamii wakati tabia zinapoonekana, zikatiwa nguvu kijamii, na kukubalika kwa upana.

Mamilioni mengi tayari hawali wanyama.

Plantizmu ni ahadi ya lishe isiyo na wanyama, kwa kutambua ulazima wake kwa ajili ya ulinzi wa mifumo hai ya Dunia na mwendelezo wa muda mrefu wa ustaarabu wa binadamu.

#Plantist si shirika. Wale wanaoelewa kinachohitajika huchukua hatua ipasavyo na kuifanya nafasi hiyo ionekane wazi, ili wengine waone kwamba jambo hilo linawezekana.

Kupitishwa hadharani na watu binafsi, taasisi, serikali, jumuiya za imani, na miundo mingine ya kijamii huongeza mwonekano, uhalali, na kasi ya kupitishwa kwa mabadiliko hayo.

Mabadiliko ya kijamii ya kiwango kikubwa hayahitaji ushiriki wa wengi mwanzoni. Hutokea wakati kupitishwa kunakoonekana kunafikia kiwango cha kutosha kubadili matarajio ya kijamii — wakati tabia mpya inaposogea kutoka "inawezekana" hadi "inatarajiwa", na kutoka "inatarajiwa" hadi "ya kawaida".

Mabadiliko hayo tayari yanaendelea katika jamii na taasisi mbalimbali.

Uharibifu wa mifumo hai ya Dunia ndio dharura kuu. Bila mifumo ya asili inayodumisha uhai, hakuna taasisi nyingine ya kibinadamu, mafanikio, au uwezekano wa baadaye unaoweza kuendelea.

Kile binadamu wanachokula ndicho kisukumo kikuu. Hitimisho hili linatokana na uchambuzi wa matumizi ya ardhi kiikolojia badala ya mafundisho ya kimaadili au kiitikadi. Ardhi inayotumika kwa ufugaji wa wanyama ndiyo nguvu kubwa zaidi moja nyuma ya kuporomoka kwa mifumo ikolojia. Kuto kula wanyama ndiko kunakorejesha ardhi hiyo.

Utaratibu wa mabadiliko ni uenezaji wa kijamii: kupanuka kwa kupitishwa kwa tabia kunakoonekana katika jamii na taasisi, mtu kwa mtu, hadi tabia mpya inapokuwa ndiyo kawaida. Hivi ndivyo mabadiliko ya kiwango kikubwa yalivyotokea kihistoria, na huu ndio utaratibu unaoweza kufanya kazi kwa kasi inayohitajika.

Elewa hali ilivyo.
Usile wanyama kamwe.
Fanya mabadiliko hayo yaonekane kwa wengine.

Kwa mtu mmoja. Kwa jumuiya ya kitaaluma. Kwa umma.

Kila mtu anayefanya hivyo huifanya iwe rahisi zaidi kwa wengine kufuata. Kila taasisi inayofanya hivyo hupanua kile kinachowezekana kwa kila taasisi nyingine.

Kila kitu ambacho wakati wowote kimewahi kuwa na umuhimu kinategemea kuwepo kwa mustakabali ambao ndani yake kinaweza kudumu.

Mustakabali bado upo.
Tunachofanya sasa kitaamua kama utaendelea kuwapo.
Tunachagua kuuhifadhi.